من تبدیل شدم به یکی از چهره‌های شناخته شده‌ی صنف کاری خودم در بین هم‌رده‌هام. 

عجب بالا و پایین داره دنیا

البته با کلی زحمت و تلاش

کلی هم دغدغه دارم که باید تا سال آینده حل بشن. امیدوارم که بشن.

آدم باورش نمی‌شه کسانی که از قدیم می‌نوشتند تو وبلاگ و نوجوان بودن، الان هم سن تو هستن و باهم بزرگ شدید ... 

فضای وبلاگ بهتر از هر فضایی بود. چه خاطراتی که دیگه برنمی‌گرده.

.

پ.ن:

اگر نظر خصوصی می‌دارید من نمی‌تونم نشون بدم پس نمیتونم جوابی بدم ! بدونید اینو.

آدرس وبلاگ بذارید سر میزنم بهتون.

اونایی که تلگرام و ایمیل و اینستا میگن بده، فقط به افراد قدیمی که میشناسم وبلاگشونو میدم. وگرنه دوست جدید  عزیز من برای شما ناشناس خواهم موند.